BCC (Base-station Color Code) - 3 bitowy numer (zakres 0-7) używany do rozróżnienia sąsiadujących komórek tego samego operatora nadających z użyciem BCCH w tym samym kanale FDMA. Takie rozróżnienie nie jest potrzebne w przypadku komórek różnych operatorów (używają różnych kanałów, więc ich BCCH są w różnych kanałach FDMA). Jest podawany w BSIC każdego BTSa
BSC (Base Station Controller) - kontroler stacji bazowych. Może sterować i sprawować nadzór nad jednym lub kilkoma BTSami.
BSIC (Base Station Identity Code albo Base transceiver Station Identity Code) - Numer identyfikujący danego BTSa. Jeżeli jego wartość zapiszemy binarnie (dwójkowo), to trzy pierwsze cyfry (oczywiście w zapisie dziesiątkowym) stanowić będą jego BCC, następne trzy NCC. Przyjmuje wartości z zakresu 0 - 63.
BTS (Base Transceiver Station) - Stacja nadawczo - odbiorcza. Za jej pośrednictwem telefony komunikują się z siecią. Klasy mocy BTSów są następujące:
GSM 900 GSM 1800
320 W (55 dBm) -160 W (52 dBm) -80 W (49 dBm) -40 W (46 dBm) -20 W (43 dBm) 10 W (40 dBm) 5 W (37 dBm) 2,5 W (34 dBm)
DTX (Discontinous Transmission Exchange) - W trosce o nasze akumulatory ;-), część sieci i telefonów pozwala na tzw. przerywaną transmisję (właśnie DTX). Po prostu, wykorzystane zostało to, że nie mówimy cały czas, tylko również słuchamy (i wtedy telefon może wyłączać swój nadajnik). Aby nasz rozmówca nie usłyszał ciszy (pomyśli, że połączenie zostało przerwane), jego telefon generuje pewien szum (nazywany potocznie komfortowym :-)) naśladujący odbierane w czasie mówienia szumy.
RX - Moc, z jaką odbierane są dane na kanale BCCH. Jeżeli jest ona równa bądź mniejsza niż RxLevAm, telefon szuka następnego kanału BCCH.
TX - poziom nadawanego sygnału (tylko podczas połączenia). Jeżeli nadajnik telefonu działa, przed wartością jest dodawana * (gwiazdka). Im mniejszy, tym większa moc
TS (Time Slot) - kanał radiowy używany do komunikacji pomiędzy telefonem i BTSem jest dzielony na 8 części (zwane TS - szczelinami czasowymi). Jeżeli we wszystkich BTSach (dostępnych dla Twojego telefonu) każda szczelina jest w danym momencie zajęta, nie będziesz mógł(mogła) z niego zadzwonić (a inni dodzwonić się do Ciebie) i otrzymasz komunikat 'Network busy' - 'Sieć zajęta'. Niestety, każde połączenie ma ten sam priorytet w polskich sieciach (piorytetowanie połączeń zostało wprawdzie wprowadzone w fazie 2+ GSM, ale nie jest ona na razie obsługiwana w Polsce) - tak więc (przynajmniej na razie), jeżeli chcesz zadzwonić pod alarmowy numer 112 i sieć jest zajęta, to żadne inne mniej "ważne" połączenie nie zostanie przerwane). Rozwiązaniem, które pozwoli uniknąć takich sytuacji, jest powiększenie ilości BTSów (np. stworzenie sieci GSM 900/1800 MHz) albo takie jej modyfikacje, aby możliwe było używanie w niej kanałów HR (przy FR albo EFR telefon wykorzystuje całą przydzieloną szczelinę, przy HR (zdefiniowanych w fazie 2 GSM) już tylko jej połowę). Maksymalna prędkość transmisji danych przy użyciu jednego TS wynosi 9.6 kbit/sek. (14.4 kbit/sek. przy pewnych dodatkowych warunkach). Projektowane i wprowadzane do użytku systemy pozwalające ją zwiększyć np. GPRS albo HSCSD bazują na przydzielaniu jednemu telefonowi kilku TS równocześnie (co oczywiście zmniejsza pojemność sieci). Wskaźnik tutaj pokazuje natomiast numer używanej szczeliny (0..7 dla FR (EFR) albo 0..15 dla HR).
TA (Timing Advance) - BTS informuje telefon, o ile wcześniej ma wysłać sygnał (aby ten dotarł na czas do BTSa). To jest właśnie ten wskaźnik. Pozwala on ocenić odległość telefonu od BTSa: jest ona z przedziału do TA*550 m do (TA+1)*550 m (tak naprawdę czasami trzeba uwzględnić, że sygnał ulega (wielokrotnemu) odbiciu i takie odczytywanie odległości może być mylące). Uaktualniany przy komunikacji z siecią (odbieranie (wysyłanie) SMSów, rozmowa, zgłaszanie żądań) - korzystaniu np. z kanałów SDCC i TFR. Przyjmuje wartości od 0 do 63 (do 35 km) przy korzystaniu z kanału FR albo EFR. Przy użyciu kanału HR teoretycznie (m.in. przy zestawie samochodowym (potrzebna większa moc przy nadawaniu) i płaskim terenie) maksymalna odległość od BTSa może wynosić dwa razy tyle (do 70 km), a TA być z zakresu od 0 do 128 (jest możliwe, że przy wartość większych od 64 telefon odejmuje to 64 od nich i pokazuje taką wartość w tym teście).
NCC (National Color Code albo Network Color Code) - 3 bitowy numer (zakres 0-7) używany do rozróżnienia komórek operatorów z różnych krajów (np. przy granicy kraju, gdzie telefon znajduje się w zasięgu różnych sieci) nadających z użyciem BCCH w tym samym kanale FDMA. Numer ten nie zmienia się w obrębie PLMN. Jest podawany w BSIC każdego BTSa
PLU (Periodic Location Update) - Informowanie sieci przez telefon o tym, w zasięgu jakich komórek (w jakim rejonie kraju) się znajduje. Czynność ta jest wykonywana co pewien ustalony (zależny od sieci - np. dla Ery i Plusa są to 3 h, dla Idei 2 h) czas (można go sprawdzić w teście 10). Jest on liczony od ostatniego "kontaktu" z siecią (licznik nie zatrzymuje się, gdy telefon utraci jej sygnał !) - rozmowy, wysłania (otrzymania) SMSa, zgłaszania żądań (np. włączania przekierowań rozmów) - również wtedy jest ona informowana o położeniu telefonu
Skakanie po częstotliwościach (channel hopping) - Podczas połączenia Twój telefon może stale zmieniać używaną częstotliwość (a właściwie kanał) podczas komunikacji z komórką. Jest to stosowane, gdy jakiś kanał jest ciągle zakłócany - przy stałym jego używaniu przez telefon nawiązanie połączenia mogłoby być niemożliwe, przy channel hopping tracona jest co najwyżej część całej transmisji przeprowadzona na tej częstotliwości (daje to mnie zaników sygnału, nie zmienia natomiast jakości dźwięku - wszak sposób jego kodowania jest zawsze taki sam). To, czy telefon używa tego (podczas połączenia), sprawdzisz w teście 1, to, czy pozwala na to komórka, w teście 12 (wartości uaktualniane tylko podczas połączenia). Do używania channel hopping potrzebne jest tzw. Hopping Sequence Number (zmiana częstotliwości odbywa się według znanej telefonowi i sieci sekwencji) - patrz test 2.
TCH (Traffic Channels) - Dwukierunkowe, fizyczne kanały do transmisji danych użytkownika (komputerowych albo zakodowanego dźwięku). Istnieje kilka ich odmian:
HR (Half Rate Traffic): przekazywanie danych z maksymalną prędkością 6.5 kbit/sek (wprowadzone w fazie 2 GSM). Przy używaniu kanałów HR gorsza jest jakość dźwięku, ale również wolniejsze rozładowywania się akumulatora w telefonie (nawet do 30%). Jego zaletą jest również to, iż pozwala on zwiększyć dwukrotnie pojemność sieci (ilość osób mogących wykonywać jednocześnie połączenia - informacji o tym szukaj przy opisie parametru TS) albo podwoić maksymalną odległość, z jakiej telefon wciąż może korzystać z danego BTSa.
FR (Full Rate Traffic): przekaz z prędkością 13 kbit/sek, kodowanie algorytmem LPC-RPE (Linear Prediction Coding with Regular Pulse Excitation)
EFR (Enhanced Full Rate): 13 kbit/sek, mechanizm kodowania jest inny niż przy FR (nazywa się ASELP - AlgebraicCode Excitation Linear Prediction i został stworzony przez firmę Nokia i uniwersytet z Sherbrooke; uznano go za przemysłowy standard dla telefonii GSM). Kodowanie EFRdaje lepszą jakość dźwięku przy tej samej prędkości przesyłania informacji (ale szybsze o ok. 5% wyczerpywanie się akumulatora w telefonie w porównaniu do FR). W Polsce można go użyć w Idei oraz (częściowo) w Erze. To, czy rzeczywiście jest używany, sprawdzisz tylko w czasie rozmowy (rodzaj używanego kanału).
arnidz