Z tego adresu możesz za darmo pobrać GIMP versja 2.6.12

https://legalne.info.pl/GIMP,program,download,443,296

Na wszelki wypadek tu masz link do bibliotek Gimp’ a  biblioteki nazywają się
GAP 2.6

To dodatek dla Gimpa. Po jego zainstalowaniu będzie można tworzyć i edytować animacje GIF w znacznie łatwiejszy sposób niż ma to miejsce w domyślnej konfiguracji GIMP-a. Bezpłatne rozszerzenie GIMP Animation Package (GAP) oferuje różnego rodzaju narzędzia, m.in. bluebox i morfing oraz pozwala tworzyć animację GIF za pomocą klatek kluczowych.

https://download.komputerswiat.pl/grafika-i-fotografia/edytory-graficzne/gimp-animation-package

GIMP podstawy:

https://www.youtube.com/watch?reload=9&v=LesviQdPHyA

Różne porady I Triki

Poradnik do GIMP odc. 1 | Rozpoczęcie pracy z

Rozpoczęcie pracy w Gimpie. Obsługa warstw.

GIMP - 3 sposoby usuwania tła z obrazka/zdjęcia

I jeszcze jeden bardzo pomocny programik EasyCapture to program robi różne rzeczy ale najlepsze z tego wszystkiego jest to że potrafi w prosty sposób ukraść (odczytać pamięć obrazu – tzn. skopiować dowolny fragment obrazu w postaci obrazu tak jak zdjęcie – po prostu robi zdjęcie ekranu)

Wrzucę do kuferka program instalacyjny  i opis EasyCapture_Opis.txt (po polsku) To jest Ikona programu

Pismo japońskie wywodzi się z pisma chińskiego i jest jednym z najbardziej skomplikowanych rodzajów pisma. Chińskie znaki (słowo kanji - znaczy "znaki cesarstwa Han") oparte są na piśmie obrazkowym, gdzie jeden znak symbolizuje jedną ideę (lub pojęcie). Znaki chińskie zostały importowane do Japonii w V-VII w n.e.
(wg tradycji podawana jest data 402 r. - wtedy to pierwsze chińskie teksty przywiezione zostały na archipelag japoński) razem z buddyzmem. Ponieważ jednak

Języki chiński i japoński nie mają ze sobą nic wspólnego pod względem fonetycznym, morfologicznym i składniowym, Japończycy zmuszeni byli do wynalezienia uproszczonego "alfabetu" (ściślej: sylabariusza) kana (仮名), służącego obecnie do zapisu m.in. końcówek fleksyjnych. Zanim jednak tego dokonano, próbowano pisać teksty w całości ideogramami chińskimi i odczytywać je po japońsku kanbun (漢文).
Z czasem powstał system man'yōgana (万葉仮名), w którym znaki chińskie używane były wyłącznie dla ich wartości fonetycznej, z pominięciem znaczenia znaku. To właśnie man'yōgana w wyniku stopniowych uproszczeń przekształciła się w dwa sylabariusze kana:
hiragana (平仮名) i

katakana (片仮名).

1. KANJI - znany słownik Daikanwa jiten ocenia liczbę stworzonych znaków na około 50.000, lecz większość z nich nie jest w powszechnym użyciu nawet w Chinach, gdyż np. oznaczają nazwy miejscowe, nazwy zwierząt i roślin. Japońska administracja ustaliła oficjalną listę podstawowych kanji, zawierających 1945 znaków (wcześniej takim standardem było 1850 znaków). Odpowiada on zakresowi przekazywanemu uczniom do zakończenia szkoły średniej i stanowi zgrubny wyznacznik piśmienności. Inny oficjalny zestaw jest, i zawiera dodatkowe 285 znaków, które mogą być wykorzystywane w imionach i nazwiskach. Do swobodnego czytania książek wymagana jest znajomość w sumie nieco ponad 3 000 znaków, co jest normą dla przeciętnie wykształconego dorosłej osoby. W tekstach specjalistycznych mogą się pojawiać dodatkowe znaki, przez co liczba wszystkich wykorzystywanych w Japonii znaków to około 6 000. Bardzo niewielu Japończyków zna je wszystkie.

2. Hiragana - służy do zapisu fonetycznego. Poznanie hiragany pozwala już napisać w zasadzie wszystko po japońsku, ale na poziomie ucznia pierwszej klasy szkoły. Rodowity Japończyk używa hiragany do zapisywania odmiennych końcówek słów, oraz do zapisywania słów, które nie mają własnych znaków w kanji.

3. Katakana - służy do zapisu nazw własnych (głównie obcego pochodzenia, gdyż Japończycy mają znaki kanji, które zastępują ich nazwy własne), nazwy imion i wyrazów dźwiękonaśladowczych .

4.Romaji - jest to zapis alfabetem łacińskim.

HIRAGANA