Z tego adresu możesz za darmo pobrać GIMP versja 2.6.12
https://legalne.info.pl/GIMP,program,download,443,296
Na wszelki wypadek tu masz link do
bibliotek Gimp’ a
biblioteki nazywają się
GAP 2.6
To dodatek dla Gimpa. Po jego zainstalowaniu będzie można tworzyć i edytować
animacje GIF w znacznie łatwiejszy sposób niż ma to miejsce w domyślnej konfiguracji
GIMP-a. Bezpłatne rozszerzenie GIMP Animation Package (GAP) oferuje różnego
rodzaju narzędzia, m.in. bluebox i morfing oraz pozwala tworzyć animację GIF za
pomocą klatek kluczowych.
https://download.komputerswiat.pl/grafika-i-fotografia/edytory-graficzne/gimp-
animation-package
GIMP podstawy:
https://www.youtube.com/watch?reload=9&v=LesviQdPHyA
Różne porady I Triki
Poradnik do GIMP odc. 1 | Rozpoczęcie pracy z
Rozpoczęcie pracy w Gimpie. Obsługa warstw.
GIMP - 3 sposoby usuwania tła z obrazka/zdjęcia
I jeszcze jeden bardzo pomocny programik EasyCapture to program robi różne rzeczy
ale najlepsze z tego wszystkiego jest to że potrafi w prosty sposób ukraść (odczytać
pamięć obrazu – tzn. skopiować dowolny fragment obrazu w postaci obrazu tak jak
zdjęcie – po prostu robi zdjęcie ekranu)
Wrzucę do kuferka program instalacyjny i opis EasyCapture_Opis.txt (po polsku) To
jest Ikona programu
easycapture_setup_1.2.0.exe
EasyCapture_Opis.txt
Pismo japońskie wywodzi się z pisma chińskiego i jest jednym z najbardziej
skomplikowanych rodzajów pisma. Chińskie znaki (słowo
kanji
- znaczy "znaki
cesarstwa Han") oparte są na piśmie obrazkowym, gdzie jeden znak symbolizuje jedną
ideę (lub pojęcie). Znaki chińskie zostały importowane do Japonii w
V-VII w n.e.
(wg tradycji podawana jest data 402 r. - wtedy to pierwsze chińskie teksty
przywiezione zostały na archipelag japoński) razem z buddyzmem. Ponieważ jednak
Języki chiński i japoński nie mają ze sobą nic wspólnego pod względem
fonetycznym,
morfologicznym i składniowym,
Japończycy zmuszeni byli do wynalezienia
uproszczonego
"alfabetu" (ściślej:
sylabariusza)
kana
(
仮名)
, służącego obecnie do
zapisu m.in. końcówek fleksyjnych. Zanim jednak tego dokonano, próbowano pisać
teksty w całości ideogramami chińskimi i odczytywać je po japońsku
kanbun
(
漢文
).
Z czasem powstał system
man'yōgana
(
万葉仮名)
, w którym znaki chińskie
używane były wyłącznie dla ich wartości fonetycznej, z pominięciem
znaczenia znaku.
To właśnie
man'yōgana
w wyniku stopniowych uproszczeń przekształciła się w dwa
sylabariusze
kana:
hiragana
(平仮名) i
katakana
(片仮名)
.
1. KANJI
-
znany słownik
Daikanwa jiten
ocenia liczbę stworzonych znaków na
około 50.000, lecz większość z nich nie jest w powszechnym użyciu nawet w Chinach,
gdyż np. oznaczają nazwy miejscowe, nazwy zwierząt i roślin. Japońska administracja
ustaliła oficjalną listę podstawowych
kanji
, zawierających
1945 znaków
(wcześniej
takim standardem było
1850 znaków
). Odpowiada on zakresowi przekazywanemu
uczniom do zakończenia szkoły średniej i stanowi zgrubny wyznacznik piśmienności.
Inny oficjalny zestaw jest, i zawiera dodatkowe
285 znaków
, które mogą być
wykorzystywane w imionach i nazwiskach. Do swobodnego czytania książek wymagana
jest znajomość w sumie nieco ponad
3 000 znaków
, co jest normą dla przeciętnie
wykształconego dorosłej osoby. W tekstach specjalistycznych mogą się pojawiać
dodatkowe znaki, przez co liczba wszystkich wykorzystywanych w Japonii znaków to
około
6 000
. Bardzo niewielu Japończyków zna je wszystkie.
2. Hiragana
- służy do zapisu fonetycznego. Poznanie hiragany pozwala już napisać w
zapisywania słów, które nie mają własnych znaków w
kanji
.
zasadzie wszystko po japońsku, ale na poziomie ucznia pierwszej klasy szkoły. Rodowity
Japończyk używa hiragany do zapisywania odmiennych końcówek słów, oraz do
3. Katakana
- służy do zapisu nazw własnych (głównie obcego pochodzenia, gdyż
Japończycy mają znaki
kanji
, które zastępują ich nazwy własne), nazwy imion i
wyrazów dźwiękonaśladowczych .
4.Romaji
- jest to zapis alfabetem łacińskim.
HIRAGANA
Rōmaji
Hiragana
Rōmaji
Hiragana
Rōmaji
Hiragana
Rōmaji
Hiragana
Rōmaji
Hiragana
Rōmaji
Hiragana
Rōmaji
Hiragana
Rōmaji
Hiragana
Rōmaji
Hiragana
Rōmaji
Hiragana
a
i
u
e
o
あ
ka
い
ki
う
ku
え
ke
お
ko
か
sa
き
shi
く
su
け
se
こ
so
さ
ta
し
chi
す
tsu
せ
te
そ
to
た
na
ち
ni
つ
nu
て
ne
と
no
な
ha
に
hi
ぬ
fu
ね
he
の
ho
は
ma
ya
ひ
mi
yu
ふ
mu
へ
me
ほ
mo
ま み
や
ra
wa
む
yo
め
re
も
ro
ゆ
ri
o
よ
ru
ら り
わ
を
る
n
れ
ろ
ん
Poniżej dodatkowe znaki, różniące się od pokazanych powyżej tylko dwoma
kreskami, bądź kółkami.
き
ゃ
き
ゅ
き
ょ
し
ゃ
し
ゅ
し
ょ
ち
ゃ
ち
ゅ
ち
ょ
に
ゃ
に
ゅ
に
ょ
ひ
ゃ
ひ
ゅ
ひ
ょ
み
ゃ
み
ゅ
み
ょ
り
ゃ
り
ゅ
り
ょ
ぎ
ゃ
ぎ
ゅ
ぎ
ょ
じ
ゃ
じ
ゅ
じ
ょ
び
ゃ
び
ゅ
び
ょ
ぴ
ゃ
ぴ
ゅ
ぴ
ょ
kya kyu kyo
sha shu sho
cha chu cho
nya nyu nyo
hya hyu hyo
mya myu myo
rya ryu ryo
gya gyu gyo
ja ju jo
bya byu byo
pya pyu pyo
Niezmiernie ważny jest sposób odczytywania znaków, gdyż od tego zależy
poprawność odczytywania wyrazów japońskich. Poniżej zapis, jak powinny być
prawidłowo odczytywane. Znaki pominięte czyta się tak, jak są one zapisane w
Romaji
.
shi - si
chi - ci
ha
- jeśli występuje jako część wyrazu, czytamy jako
ha
, jeśli występuje samodzielne
jako partykuła, wtedy czytamy
ła
ya – ja yu – ju yo – jo wa - ła
ji - zi ( ji
w szeregu "
da ji zu de do
" czytamy jako
- dzi )
kya - kja kyu – kju kyo - kjo
sha – sia shu – siu sho - sio
cha – cia chu – ciu cho - cio
nya – nja nyu – nju nyo - njo
hya – hja hyu – hju hyo - hjo
mya – mja myu – mju myo - mjo
rya – rja ryu – rju ryo - rjo
gya – gja gyu – gju gyo - gjo
ja – dzia ju – dziu jo - dzio
bya – bja byu – bju byo - bjo
pya – pja pyu – pju pyo - pjo
KATAKANA
Rōmaji
a
i
u
e
o
Katakana
Rōmaji
ア
ka
イ
ki
ウ
ku
エ
ke
オ
ko
Katakana
Rōmaji
カ
sa
キ
shi
ク
su
ケ
se
コ
so
Katakana
Rōmaji
サ
ta
シ
chi
ス
tsu
セ
te
�½
to
Katakana
Rōmaji
タ
na
チ
ni
ツ
nu
テ
ne
ト
no
Katakana
ナ
ニ
ヌ
ネ
ノ